Vitrum D3 – nr 1 w Polsce*

Grupy ryzyka

Do osób szczególnie narażonych na niedobór witaminy D, u których często zalecana jest całoroczna suplementacja, należą:

W przypadku noworodków urodzonych przedwcześnie suplementacja witaminą D powinna być włączona od pierwszych dni życia (tak wcześnie jak możliwe jest żywienie enteralne).

Suplementacja w dawce 400-800 j.m./dobę powinna być zapewniona do momentu uzyskania wieku skorygowanego 40 tygodni. Następnie należy kontynuować suplementację w daw­ce rekomendowanej noworodkom urodzonym o czasie.

Osoby otyłe potrzebują większej ilości witaminy D, ponieważ witamina D (jej nieaktywna forma) odkłada się w tkance tłuszczowej.

Otyłej młodzieży i otyłym dzieciom zaleca się suplementację w dawce 1200-2000 j.m./dobę, zależnie od stopnia otyło­ści, w miesiącach wrzesień- kwiecień lub przez cały rok, jeśli nie jest zapewniona efektywna synteza skórna witaminy D w mie­siącach letnich.

Osobom dorosłym i seniorom zaleca się suplementację w dawce 1600-4000 j.m./dobę, zależnie od stopnia oty­łości, przez cały rok.

Racjonalna ekspozycja skóry na promieniowanie słoneczne jest bezpieczna i stanowi dodatkowe źródło witaminy D.

Pracownicy nocnych zmian są szczególnie narażeni na niedobór witaminy D ze względu na wyraźnie ograniczoną aktywność dzienną i związaną z nią zmniejszoną szansę ekspozycji na promieniowanie UVB.

Konkretne dawki ustalane są zależnie od masy ciała.

Osoby o ciemnej karnacji są bardziej narażone na niedobór witaminy D ze względu na wyższą zawartość melaniny, która działa podobnie jak filtr słoneczny. Melanina to barwnik powodujący ciemniejsze zabarwienie skóry – im większa jej zawartość (im ciemniejsza skóra), tym mniej witaminy D wytwarza się w procesie syntezy słonecznej.

Osobom o ciemnej karnacji zaleca się suplementację w dawce 1000-2000 j.m./dobę, zależnie od masy ciała, przez cały rok.

U osób całkowicie nieeksponowanych na słońce, bądź u których ekspozycja jest znacząco ograniczona, niemożliwe jest dostarczenie witaminy D na drodze syntezy skórnej. Do grupy tej należą między innymi:

  • Osoby obłożnie chore,
  • Pensjonariusze domów opieki przewlekłej,
  • Osoby z zaleceniem ograniczenia ekspozycji na słońce – np. ze względu na: jasną karnację skóry, osobnicze i rodzinne obciążenie występowaniem nowotworów skóry, przyjmowanie substancji uczulających na światło (np. sulfonamidy, fenotlazyny, tetracykliny, psoraleny).

Osobom tym zaleca się suplementację w dawce 1000-2000 j.m./dobę, zależnie od masy ciała, przez cały rok.

U osób starszych skóra nie funkcjonuje już tak efektywnie jak kiedyś. Procesy starzenia powodują, że wytwarzanie witaminy D zachodzi u nich wolniej aż o 75%. Unikanie słońca przez osoby starsze dodatkowo potęguje problem niedoborów witaminy D.

Osobom po 65 roku życia zalecana jest całoroczna suplementacja 800-2000 j.m. dobę.

Niektóre choroby powodują upośledzenie wchłaniania przez organizm witaminy D. Zwiększone zapotrzebowanie na tę witaminę może być także spowodowane przyjmowaniem niektórych leków. Szczególnie narażeni mogą być pacjenci z chorobami takimi jak:

  • Mukowiscydoza
  • Celiakia,
  • Choroba Whipple’a,
  • Choroba Crohna,
  • Upośledzenie funkcji wątroby,
  • Choroby nerek – zespół nerczycowy oraz przewlekła niewydolność nerek,
  • Choroby genetyczne – krzywica typu I, II i III, krzywice hipofosfatemiczne,
  • Padaczka,
  • AIDS,
  • Alergie,
  • Osteoporoza,
  • Zespół złego wchłaniania.

Konkretne dawki ustalane są każdorazowo przez lekarza zależnie od masy ciała i dodatkowych czynników.

Osoby stosujące na stałe kremy i balsamy z filtrem są zdecydowanie bardziej narażone na niedobór witaminy D. Filtr z faktorem SPF 15 może blokować endogenną syntezę witaminy D nawet do 99%.

Konkretne dawki ustalane są każdorazowo zależnie od masy ciała i dodatkowych czynników.

Z badań wynika, że prawie 70% młodych kobiet w Polsce ma niedobory witaminy D poniżej 20 ng/ml. Tak duże braki tej substancji mogą mieć znaczący wpływ na zdrowie matki i płodu w czasie ciąży.

Z tego względu kobietom mającym problemy z zajściem w ciążę szczególnie zaleca się oznaczenie poziomu witaminy D we krwi i ewentualne rozpoczęcie suplementacji pod kontrolą lekarza.

Głównymi przyczynami niedoboru witaminy D u zdrowych kobiet w ciąży jest zmniejszona ekspozycja na słońce i związana z nią niska synteza skórna.

Badania wskazują, że jej niedobór może być istotnym czynnikiem zwiększonego ryzyka częstych powikłań ciąży i może być powiązany z późniejszym występowaniem otyłości, chorób układu krążenia oraz zaburzeń neurologicznych i behawioralnych u dziecka.

Z tego względu kobietom w ciąży szczególnie zaleca się oznaczenie poziomu witaminy D we krwi i ewentualne rozpoczęcie suplementacji.

Problem niedoboru witaminy D bardzo często dotyczy osób stosujących dietę wegańską, bowiem wyklucza ona spożycie produktów o największej zawartości tej witaminy.

Z tego względu wegetarianom i weganom szczególnie zaleca się oznaczenie poziomu witaminy D we krwi i ewentualne rozpoczęcie suplementacji.